قطره

الحمدلله علی کل حال...

تمام حجم قفس را شناختیم، بس است/ بیا به تجربه در آسمان پری بزنیم!

الشیطان یعدکم الفقر...و یامرکم بالفحشاء...(سوره بقره، ایه ۲۶۲)


شیطان ما رو از نداری، از ناتوان شدن می ترسونه! که چه کار نکنیم؟؟ که وارد میدان عمل نشیم! این آیه بعد از دستور انفاق اومده...دستور به انفاق از بهترین اموالمون، بهترین دارایی هامون! و انفاق یعنی بخششی که شکافی رو پر کنه*! یک شکاف اجتماعی! 

و انفاق یعنی یک اثرگذاری اجتماعی...

در راستای تحقق توحید!


به این فکر می کردم که در عرصه کار فرهنگی و اجتماعی هم شیطان دقیقا همین کارو میکنه! ما رو می ترسونه! از آینده...از اینکه شاید بعدا ناتوان بشی...شاید اگه بری وارد این کار فرهنگی و اجتماعی بشی، از زندگیت بیفتی...از درست...از زندگی خانوادگیت...بچه هات و...

شاید اگه بری وسط کار از پسش بر نیای! 

شاید بری و کمبود امکانات زمینت بزنه!

و هزاران شاید دیگه...


و وقتی کناره گیری می کنیم

وقتی کنج عافیت می طلبیم

اون وقت کارشو شروع میکنه!

وقتی آرزوهای ما، اهداف ما، آرمان هامون...کوچیک شد و از حد زندگی شخصی و خانوادگی فراتر نرفت...خود ما هم کوچیک می شیم و کم کم ب فساد کشیده میشیم...


*: حضرت آقا در کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، انفاق رو این طور معنا می کنند.


پی نوشت: این روزها به لطف خدا درگیر راه انداختن یک کار فرهنگی اجتماعی مهم هستیم...کاری که در نگاه اول، خیلی خیلی غیرممکن به نظر میاد! و سنگ های زیادی هم سر راهش هست یا ایجاد میشه! اما به قول استاد عزیزمون، در کار جهادی آدم خسته نمیشه، ناامید نمیشه، دست از تلاش برنمیداره...

خیلی سخته اما چشم امیدمون به خدایی هست که خودش ایده این کارو تو ذهنمون انداخته :)

برامون دعا کنید...


  • نظرات [ ۳ ]
دوکوهه
۰۹ خرداد ۹۸ , ۰۰:۵۳
تو این پست نظر گذاشتم ولی نظرم معطوف به کل وبلاگه

معصومه باورم نمیشه این تویی و این وبلاگته
چقدر قلمت توانا شده
واقعا هم خذها بقوه به قول خودت
باورم نمیشه اینا رو همون معصومه ی مسابقات که سوم راهنمایی بود نوشته
که من اول دبیرستان بودم
چقد پیشرفت
چقد رشد
اح سنت

پاسخ :

ممنونم زهرا جان.... اگه تغییری هم ب وجود اومده لطف خداست ک ب تبعش مسئولیتهایی هم روی دوش ادم گذاشته میشه و برداشتن اون مسئولیتها و از پسش براومدن خیلی سخته!
ب قول خودت، افزایش اگاهی و مهارت اونقدرا مهم نیست، مهم اینه ک بتونی عمل کنی ب اون اگاهی ها ک بار اضافه روی دوشت نشن...

ولی کلا، شروع این مسیر با همون مسابقات بود دیگه :)
یکی از افراد خیلی مهم و تاثیرگذارش هم خودت بودی ...

بعدم فرصت بودن تو فضای تشکل و نشریه و...

دعا کن خودم هم تغییر کنم...


دوکوهه
۱۰ خرداد ۹۸ , ۰۴:۲۷
من همیشه سعی کردم به همه کمک کنم پیشرفت کنن ولی به خودم .....

پاسخ :

به خودت هم کمک کردی قطعا خواهرجان
ناشکری نکن دیگه
این تغییرا و رشدا هم نعمت و لطف خداست
بعدشم
اگه تو خودت عامل نمی بودی حرفات رو کسی تاثیر نداشت در حالی ک اصلا اینطوری نیست! 
به غیر اون، همین کمک هات به بقیه قطعا بی‌جواب نمونده و نمی‌مونه...:)
خودت استادی دیگه این حرفا رو ک میزنم درس پس میدم ؛) 

به نظرم واقعا خیلی کم پیدا میشن کسایی که هیچ تغییر و رشدی تو زندگی شون نداشته باشن
همه تغییر میکنن اما شاید اونقد زمان برده باشه و تدریجی بوده باشه که خود ادم متوجهش نشه بقیه متوجه بشن فقط! 
دوکوهه
۱۰ خرداد ۹۸ , ۲۳:۲۴
بحث نا شکری نیست معصومه
بحث نمک خوردن و نمکدون شکستنه

پاسخ :

چی بگم...:( بالاخره همه مون ی جاهایی اشتباه رفتیم دیگه...ولی مهم اینه ک امیدمونو از دست ندیم و دوباره بلند شیم...
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
«دریا! مزن به سینه ما
دست رد
که ما
گر قطره‌ایم
از آب وضوئی چکیده‌ایم...»
محمد مهدی سیار

این وبلاگ،
همان «پری برای پرواز» سابق است! :)
نویسندگان
Designed By Erfan Powered by Bayan