من که نمیتونم به این راحتی بپذیرم :)
آشنایی من با وبلاگ به واسطه دوستی بود که به شدت شخصیت اثرگذاری بود برای من در سنین نوجوانی... میرفتم بلاگفا که مطالبش رو بخونم .... بعد از مدتی خودم هم به این جمع پیوستم ...سوم دبیرستان بودم :)
تقریبا یک سال بعدش بلاگفا پرید و اینجا رو پیدا کردم ... اول همه مطالب بلاگفا رو به اینجا منتقل کردم اما تقریبا دو سال بعدش همه مطالبم رو پاک کردم ... چون فکر میکردم هیچ کدوم برای خدا نبوده و...
و باز سال ۹۷ برگشتم ... طی این سالها نه وبلاگ های زیادی رو دنبال کردم نه دنبال کننده های زیادی داشتم (همون طور که در فضای واقعی هم با افراد محدودی ارتباط دارم ؛) )... بیشتر برای دل خودم مینوشتم...برای ثبت حرفهایی که هیچ جای دیگه جایی برای بیانش نبود...و برای اینکه روند تغییراتم دستم بیاد... از دوستای وبلاگ نویس قدیمی م هیچ کس اینجا نمونده و بیشتر تو ایتا هستند ... اما چند وقت اخیر دوستان خوبی اینجا پیدا کردم ...
از ته دلم امیدوارم این اتفاق ناگوار نیفته و بیان بمونه ....من هم پیج اینستا دارم هم کانال ایتا هم سروش هم تلگرام ...ولی هیچ جا برای من اینجا نمیشه...
هیچ جایگزینی هم براش ندارم ...
+کاش به جای پذیرش این سرنوشت تلخ برای بیان، یه مطالبه و اعتراض راه مینداختیم ... شایدم مسئولین بیان دارن امتحانمون میکنن ببینن واکنش ما چیه به این قضیه... :)
جریان، نیاز به یه بزرگتری داره که بقیه دورِ حرفش جمع شن و یه حرکتی راه بیفته. کی میتونه این کارو بکنه؟ سوالمه واقعا. کسی رو میشناسی؟
من خیلی خوشحالم از طریق اینجا شناختمت و باهم دوست شدیم :)