وظیفه معلم ها چیه؟

این چند روز خیلی ب نقش معلم ها فکر میکنم

اینکه اگر در مدرسه چه اتفاقی می افتاد و معلم ها چه کاری انجام میدادند الان بعضی از نوجوون ها و جوون ها فریب دشمن رو نمیخوردن؟! 

من معلم پایه اولم ...اینقدر از وضعیتی که تو شبکه های اجتماعی برای زبان فارسی پیش اومده نگرانم ک از اول سال همه هم و غمم رو گذاشتم ک بچه ها درسشون که همین خوندن و نوشتن باشه رو خیلی خوب یاد بگیرن...هر از گاهی باهاشون حرف میزنم ...هر از گاهی با ی داستان یا شعر یا ایجاد انگیزه نشانه ها یه کار فرهنگی هم سر کلاس انجام میدم ...اما همش احساس میکنم یه کم کاری ای دارم...

این چند وقت سعی میکردم بهشون منتقل کنم ک چقدر امام و آقا تاکیدشون روی ما می توانیم بوده و هست 

چقدر تاکید دارن که درس بخونیم و دکتر و مهندس و معلم بشیم چون علم قدرت میاره... 

ولی فردا ک برم مدرسه می‌خوام بهشون بگم بچه ها درسته باید درس بخونیم ، درسته ک علم قدرته ... خیلی خوبه ک در اینده شغل خوبی داشته باشیم و بتونیم ب کشورمون خدمت کنیم ولی از اون مهم تر اینه ک آدمای خوبی باشیم...انسان باشیم ...یک انسان هیچ وقت نمیتونه از کنار درد انسان های دیگه بی تفاوت عبور کنه... نمیتونه ب مادر خودش، که وطنشه، پشت کنه! ...

جمعیت کلاس ما سی نفره 

کنترل سی تا بچه هفت ساله خیلی سخته... خصوصا اینکه از ی جایی ب بعد دیگه روشون ب معلم باز میشه و همینجوری باهات رفتار میکنن ک با مامانشون...و معلم میمونه با یک عالمه درس ک باید تدریس کنه، یک عالمه انتظار و توقع ک مامانا و کادر مدرسه و اداره ازت دارن و باید همه شونو انجام بدی و یک عالمه توقع ک خودت از خودت داشتی و داری... 

همه اینا باعث میشه بعضی وقتا برای اینکه کلاس نظم داشته باشه، ساکت بودن و منظم بودنشون رو تشویق کنم شده با یک ستاره، و شلوغ کاری شون رو تنبیه کنم شده با محروم شدن از زنگ نقاشی ...

«ادب» خیلی مفهوم غریبیه برای بچه های این دوره ...شما باورتون نمیشه ک من حتی شیوه صحبت کردن با ماماناشون رو هم باید بهشون یاد بدم... منم خیلی حساسم رو این موضوع...ب خاطر جا انداختن مفهوم ادب خیلی بهشون سخت میگیرم 

ولی همه این وقتا ب این فکر میکنم ک این سخت گیریا این حرفا چ تاثیری رو ناخوداگاهشون می‌ذاره...

همش نگران اینم ک آینده این بچه ها چی میشه...

ب نظر شما ی معلم چه کاری باید انجام بده ک این بچه ها در اینده بچه های قوی ای باشن ک کسی نتونه از احساسات شون سوء استفاده کنه؟ چ کار کنیم ک آدمهای اهل تحقیق آزاده و با عزت بار بیان؟! 

 

خانواده های داغدار رو دریابیم!

وقتی مادرم از دنیا رفت عده ای مدام تو گوش ما میخوندن که اگه مادرتون ب خاطر کرونا رفت تقصیر اون کسیه که نذاشت واکسن فایزر وارد ایران بشه، وگرنه الان مادرتون زنده بود!! 

آدم داغ دیده حال خوبی نداره...مدام دنبال مقصر میگرده...دنبال کسی یا چیزی که بتونه همه چیزو بندازه گردنش...اون وقت تو همچین شرایطی خناسانی هستن که برن پیش خانواده های داغدار و مقصر پیدا کنن! 

همش دارم سعی میکنم خودمو بذارم جای خانواده هایی که تو این اتفاقات داغ دیدن... کسی از دل خانواده های نیروی انتظامی وبسیج خبر نداره ولی هر چی باشه همینکه می‌دونن اینا برای مردم فدا شدن شاید کمی قلبشون‌ آروم بگیره... ولی اون آدمای عادی چی؟ اون پسر کاسبی که رفته مغازه شو باز کرده و یهو یه تیر سرشو شکافته چی؟ اون خانم ۵۵ ساله ای که رفته بوده نونوایی نون بگیره چی؟ خانواده های اونا به چی فکر میکنن؟ باور میکنن که اونی که زده نیروی امنیتی نبوده؟ باور میکنن؟ حتی اگه باور کنن با خودشون نمی‌گن اونی که با گرونیا باعث این اغتشاشات شد مقصره؟ مقصر گرونیا کیه؟ 

میگن تو بهشت زهرا زیر تابوتا هم شعارمیدن...شعار بر علیه کی؟ بر علیه آقا شعار میدن؟! چرا همیشه هیچ دیواری کوتاه تر از دیوار آقا نیست... 😔

ای کسایی که تو تهران و شهرهایی که شلوغ بوده هستین، شاید وظیفه شما الان این باشه که برین پیش خانواده های داغدار و باهاشون حرف بزنید...نذارید یه عده خناس برن بغض های خودشونو تو قلب های داغ دیده این عزیزان خالی کنن... برید براشون شفاف سازی کنید...اونا الان نیمتونن اخبار نگاه کنن...شاید از هیچی خبر نداشته باشن...شاید ندونن ک آمریکا و اسراییل چجوری نقشه کشیدن برای تکه تکه کردن ایران ما... شاید ندونن چ همه سلاح گرم و سرد وارد ایران کردن برا قتل عام کردن مردم... شاید ندونن نیروهای امنیتی خودشون بدون سلاح قربانی شدن جلوی این بی شرفا چون نمیتونستن مردم عادی رو از تروریست تشخیص بدن...

 

+ عید مبعثه...و اعیاد مختلف پیش رو ... درسته می‌خوایم بگیم زندگی عادی ب شهرا برگشته...ولی بیاین هر وقت هر کاری انجام میدیم حواسمون پیش دل این خانواده های داغدار هم باشه...

++ میگن ما رو کردن کره شمالی... مطمئنم اونایی که این حرفا رو میزنن حتی نمی‌دونن کره شمالی کجاست! فقط چیزایی که شنیدن تکرار میکنن... حتی نمی‌فهمن ک اگه ب خاطر همین حرفای پرت و پلا نبود دشمن نمیتونست این همه جوونا رو شستشوی مغزی بده و این همه ادمو ب تور مزدوری خودشو بندازه... همش دلم میخواد بهشون بگم کره شمالی شدن بهتر از سوریه شدنه! چون کره شمالی لااقل یک کشوره با تمامیت ارضی خودش که رو پای خودش واستاده ولی سوریه الان چیه؟ میشه اسمشو گذاشت کشور؟ چی براشون مونده؟! 

+++ وقتی سرعت اتفاقا زیاد میشه تو ذهنم همه چیز قاطی پاتی میشه همیشه بهترین راه تطبیق تاریخی بوده برام... باید بتونم تطبیق هاشو پیدا کنم تا مسأله برام حل بشه. 

بیاید فرض کنیم تو عصر حکومت امام علی زندگی میکنیم... یهو میان میریزن خونه هامون و آتیش میدن و مردامونو میکشن و خلخال پای زنا رو غارت میکنن ... اونایی که این کارا رو میکنن میگن مامورای علی هستن... واکنش ما اون موقع چی بود؟ 

اگه تشخیص اون موقع سخت بود الان هم سخته... ظاهرش اینه که الان رسانه هست...ولی اتفاقا ب خاطر قدرت رسانه تشخیص حق سخت تره... 

++++بیاید برای آرامش قلب خانواده های داغدار دعا کنیم... بیاید دعا کنیم تو این امتحان سخت ایمانشونو از دست ندن... 

++ای کاش تو این اوضاع قوه قضاییه چار تا از اونایی که ب خاطر فساد و رانتشون تصمیم گرفتن ارز ترجیحی رو حذف کنن و اونایی ک مسبب این وضع مملکت هستن و مدام گرای تحریم و فشار و حمله خارجی به دشمن میدن رو هم میاوردن جلو چشم مردم اعدام میکردن... تا ی کم قلب‌ها آروم بگیره... هر چند که آقای طباخیان می‌گفت حضرت امیر وقتی ب دست ابن ملجم ترور شدن فرمودند درسته منو یکی از خوارج ترور کرد ولی مبادا خشم مقدستون رو خرج خوارج کنید! دشمن اصلی معاویه ست!! شاید هم باید چشم فتنه رو کور کرد...شاید باید این دفعه دیگه یقه آمریکا و اسراییل رو رها نکنیم...

+++ حاج قاسم می‌گفت والله والله والله یکی از مهم ترین شئون عاقبت ب خیری ارتباط قلبی با ولی فقیه.. من اینو ب چشم خودم دیدم که هم تو فتنه مهسا و هم تو این فتنه اونایی که حتی دین رو قبول نداشتن ولی تو دلشون ب آقا احترام میذاشتن چشماشون رو غبار فتنه نگرفت و تونستن خون شهدا رو ببینن... ولی اونایی که بغض آقا تو دلشون بود باز هم نتونستن تشخیص بدن...بلکه ثم قسمت قلوبهم من بعد ذلک...فهی کالحجارة او اشد قسوة...

عصر یک جمعه دلگیر وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس، تو کجایی گل نرگس؟!

شب عید مبعث 

و در حالی که باید خوشحال باشم 

حالم بد است...

بغضی چنگ انداخته به گلویم ...

اللهم انا نشکوا الیک فقد نبینا و غیبة ولینا و کثرة عدونا و قلة عددنا...

یا نبی! 

بعد از هزار و چهارصد و چهل و هفت سال 

این وضع امت توست...

اینقدر مظلوم ! 

همه گویند به انگشت اشاره مگر این عاشق دلخسته دلسوخته ارباب ندارد؟! 

لا یوم کیومک یا اباعبدالله ...اما ...این همه سال روضه شنیدیم و حالا جلوی چشم ما در عصر ما یزیدیان زمان حسینیان را اینطور اربا اربا کردند ...کودکان را کشتند ... و بسیجی ها را دست بریدند و فرقشان را شکافتند... خدایا ! کجای دنیا نیروهای محافظ امنیت مردم اینطور سلاخی میشوند؟! 

میگوید وقتی داشتند یکی از پلیس ها را میکشتند، تلفنش زنگ خورده و همسرش پشت خط بوده گوشی را جواب دادند و گفتند بشنو که چطور همسرت را تکه تکه میکنیم! و آن زن صدای همسرش را تا لحظه آخر شهادتش شنیده در حالی که هفت ماهه باردار بوده... 

خدایا 

مگر نمی‌گویند حضرت صاحب، زمانی ظهور میکنند که دنیا پر از ظلم شده باشد ؟! ظلم از این بیشتر؟ 

یا صاحب الزمان کیست که جز شما یاری مان کند...؟! 

 

+ محرم نیست اما دل من رفته در حال و هوای محرم ...

در این حال فقط یاد این شعر حمیدرضا برقعی می‌افتم:

 

عصر یک جمعه ی دلگیر، دلم گفت بگویم بنویسم

که چرا عشق به انسان نرسیده است؟

چرا آب به گلدان نرسیده است؟

چرا لحظه ی باران نرسیده است؟

و هر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است، به ایمان نرسیده است و غم عشق به پایان نرسیده است.

بگو حافظ دلخسته ز شیراز بیاید، بنویسد:

که هنوزم که هنوز است چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است؟

چرا کلبه ی احزان به گلستان نرسیده است؟

دل عشق ترک خورد، گل زخم نمک خورد،

زمین مُرد، زمان بر سر دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد، فقط برد، زمین مرد، زمین مُرد.

خداوند گواه است، دلم چشم به راه است، و در حسرت یک پلک نگاه است؛ ولی حیف نصیبم فقط آه است

و همین آه خدایا برسد کاش به جایی؛

برسد کاش صدایم به صدایی...

عصر یک جمعه ی دلگیر وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس،

تو کجایی گل نرگس؟

به خدا آه نفس های غریب تو که آغشته به حزنی است، زجنس غم و ماتم،

زده آتش به دل عالم و آدم

مگر این روز و شب رنگ شفق یافته در سوگ کدامین غم عظمی به تنت رخت عزا کرده ای ای عشق مجسم

که به جای نم شبنم بچکد خون جگر دم به دم از عمق نگاهت،

نکند باز شده ماه محرم که چنین می زند آتش به دل فاطمه، آهت!

به فدای نخ آن شال سیاهت،

به فدای رخت ای ماه! بیا، صاحب این بیرق و این پرچمو این مجلس و این روضه و این بزم تویی.آجرک الله! عزیر دو جهان یوسف درچاه،

دلم سوخته از آه نفس های غریبت

دل من بال کبوتر شده، خاکستر پرپر شده، همراه نسیم سحری، روی پر فُطرُس معراجํ نفس گشته هوایی و سپس رفته به اقلیم رهایی، به همان صحن و سرایی

که شما زائر آنی و خلاصه شود آیا که مرا نیز به همراه خودت زیر رکابت ببری تا بشوم کرب و بلایی،

به خدا در هوس دیدن شش گوشه، دلم تاب ندارد. نگهم خواب ندارد، قلمم گوشه ی دفتر، غزلِ ناب ندارد، شب من روزن مهتاب ندارد.

همه گویند به انگشت اشاره، مگر این عاشق بیچاره ی دلداده ی دلسوخته ارباب ندارد...

تو کجایی؟ تو کجایی شده ام باز هوایی، شده ام باز هوایی...

گریه کن گریه و خون گریه کن ،‌آری که هر آن مرثیه را خلق شنیده است شما دیده ای آن را و اگر طاقتتان هست کنون من نفسی روضه ز مقتل بنویسم و خودت نیز مدد کن که قلم در کف من همچو عصا در ید موسی بشود

چون تپش موج مصیبات بلند است، به گستردگی ساحل نیل است و این بحر طویل است و ببخشید اگر این مخمل خون برتن تب دار حروف است که این روضه مکشوف لهوف است؛‌

عطش بر لب عطشان لغات است

و صدای تپش سطر به سطرش همگی موج مزن آب فرات است

و ارباب همه سینه زنان کشتی آرام نجات است؛

ولی حیف که ارباب «قتیل العبرات » است؛

ولی حیف که ارباب« اسیرالکربات» است؛

ولی حیف هنوزم که هنوز است حسین بن علی تشنه یار است و زنی محو تماشاست ز بالای بلندی، الف قامت او دال و همه هستی او درکف گودال و سپس آه که «الشمرُ» ...

خدایا چه بگویم که «شکستند سبو را و بریدند»...

دلت تاب ندارد به خدا با خبرم می گذرم از تپش روضه که خود غرق عزایی، تو خودت کرب و بلایی؛

 

آدم آن روز که دستش به دهانش نرسید، از خدا دست کشید و پی شیطان افتاد ...

همیشه دوست داشتم تو راهپیمایی ها پلاکارد دستم بگیرم ...چیزی که خودم نوشته باشمش...ولی معمولا نمیشد. بیشتر به خاطر اینکه یادم میرفت و وقتی یادم میومد ک دیر شده بود و وقت نبود... 

امروز صبح ک وبلاگ دوست عزیزم خانم هومورو رو دیدم به ذهنم رسید تا وقت دارم یه چیزی بنویسم ...

رفتم سراغ کتاب شعر «دادخواست» که مجموعه اشعار اعتراضی پیرامون عدالت بود. کل کتابو ی تورقی کردم. آخرش با همفکری همسر به این بیت رسیدیم: « آدم آن روز که دستش به دهانش نرسید، از خدا دست کشید و پی شیطان افتاد» تو یه برگه دیگه هم نوشتم: « مگس روی زخم می‌نشیند، مسئولی که با سیاست های نئولیبرالی زمینه سوء استفاده دشمن را فراهم می‌کند را هم محاکمه کنید» 

شعرو من دستم گرفتم عکس آقا رو با اون جمله همسرم ....این اولین بار بود که با هم می‌رفتیم راهپیمایی! چون همیشه همسر سر کار بود و من خودم باید تنها میرفتم ...

واقعا این که توی دین ما میگن دست خدا با جماعته و اینقدر روی اجتماعات مسلمین تاکید میشه دلیل داره... دلیلش همون تواصی به حق و صبره! دلیلش اینه که بفهمی تنها نیستی و بیشتر بتونی صبر و مقاومت در راه خدا داشته باشی....

امیدوارم با حماسه امروز مردم این فتنه هم کم کم جمع بشه ...و دشمن نتونه به اهدافش برسه...

+ مثل همیشه این مردم نشون دادن که چقد بصیرن، کاش مسئولین هم یه مقدار خجالت بکشن و درست برای این مردم کار کنن...کیه که ندونه این ملت فقط به خاطر ولایته که همیشه پای کاره...

++ خون شهید ...شاید فقط خود خدا عظمت خون شهید رو بدونه و ما همه از درکش عاجز باشیم... فقط همین خون شهداست که خون غیرت رو در رگ های مردم به جوش میاره...حال و هوای مردم در شعار دادن های امروز مثه همیشه نبود، خیلی با اعتقاد تر و محکم تر از همیشه بود...شاید چیزی شبیه اول انقلاب ...

خاب الوافدون علی غیرک ....

سال ۹۲ وقتی حسن روحانی با شعار« باید با کدخدا توافق کنیم تا مشکلات مون حل بشه» رای آورد ، هیچ کس فکرشو نمی‌کرد که دوازده سال بعدش این وضع مملکتمون باشه... همه فکر میکردن دلار سه هزار تومنی احمدی نژاد با روحانی میشه هزار تومان ! 

خاب الوافدون علی غیرک و خسر المتعرضون الا لک.... ما اون موقع اگر قدری بیشتر مقاومت میکردیم ساختار تحریم ها فرو میپاشید... اما سازش رو و پذیرش کدخدا بودن آمریکا رو راه حل مشکلات مملکت دونستیم... 

قرآن شدید اللحن ترین آیه هاش رو در مورد کسانی میگه که کافران رو به جای مومنان به عنوان ولیّ انتخاب میکنن... «لا یتخذ المومنون الکافرین اولیاء من دون المومنین، و من یفعل ذلک فلیس من الله فی شئ الا ان تتقوا منهم تقاه و یحذرکم الله نفسه و الی الله المصیر. قل ان تخفوا ما فی صدورکم او تبدوه یعلمه الله، و یعلم ما فی السموات و الارض...» سوره آل عمران . و آیات مشابه بسیار دیگه... 

کاش میشد ی جوری این مفهوم رو به مردم بگیم که این همه سختی و گرانی هزینه اعتماد ب کدخدا به جای خدا بود! هزینه انتخاب راه سازش به جای مقاومت .... 

چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟

خسته م ...شاید سرخورده ... حتی فکر میکنم کاری که دارم تو مدرسه انجام میدم بیهوده ست ...به این فکر میکنم که چی میشه نووجونای کشورم بیان تو خیابون و این کارا رو بکنن؟! ...

همه پیام رسان ها بسته ست . فقط از دیروز نرم افزار سلامت زنان که داشتم چتش باز شده ... تا امشب خبری نبود ...ولی یهو یه تاپیک باز شد با سه هزار چت ! استدلال ها حرف ها ...خیلی عجیبه برام! ما کی اینجوری شدیم؟! نوشته : نظام افراد آموزش دیده ای داره که هر وقت مردم اعتراض کنند می‌فرسته تو خیابون تا برن مردمو بکشن و مسجد و بانک آتیش بزنن تا باز ی عده رگ غیرتشون ب جوش بیاد و بعد اعتراضات خفه بشه! نوشته من به شاه کشورم افتخار میکنم...چرا آخوندا شاهو برداشتن ما رو به این خاری کشوندن؟! ...

اومدم یه پیام گذاشتم درباره بازار ازاد و اینطور چیزها توضیح دادم، درباره اصل ۴۳ و ۴۴ قانون اساسی، برام نوشتن کی حوصله داره حرفای طولانی تو رو بخونه؟! دیدم آره...انگار خیلی وقته شبکه های اجتماعی ما رو ب آدم های سطحی و کم حوصله تبدیل کرده! آدم های که اگه اینترنت شون قطع بشه از بیکاری کلافه میشن و نمی‌دونن باید چکار کنن!

طبیعیه که مایی که اهل خوندن کتاب و تاریخ نباشیم و حتی اهل دیدن فیلم مستند نباشیم ، این میشه وضعمون! در هیچ جای جهان سابقه نداشته ک مردم خواهان بازگشت حکومتی باشن که خودشون از بین بردنش!! بعد الان نقطه آرمانی ذهن مردم ما شده رضا شاه و محمدرضا!!! 

آقا تو دو دیدار اخیرشون از جنگ نرم گفتن...از اینکه حضرت امیر تو هیچ جنگ نظامی شکست نخورد ولی جنگ نرم با مردم عصر حضرت چنان کرد ک وقتی در محراب مسجد ب شهادت رسیدن کسی باورش نمیشد حضرت نماز می‌خوندن....

رفقا ما تو جنگ نرم شکست خوردیم....ما این زمینو دادیم رفته....

قرار بود جامعه ای بشیم که همه اهل تحلیل باشیم ... ولی الان انگار کسی حتی گوش نمیکنه ! همه فقط میگن! اونم با توهین! اونم با حرمت شکنی....

علیزاده موقع جنگ دوازده روزه می‌گفت کافیه بیان ی عکس درست کنن و بگن ی بسیجی ب ی دختر تجاوز کرده بعد ببینید چجوری جوونای مردمو تو کوچه ها سلاخی میکنن! راست می‌گفت...دشمن تو رسانه خیلی قویه...دشمن تو همه این سالها با فضای مجازی برا خودش لشکر جمع کرد و ما خواب بودیم ...خودمون با خودمون حرف زدیم و تایید کردیم و خوشحال بودیم! 

چقد ایران جان ما مظلومه... خائنین بهش میشن قهرمان و قهرمان‌هاش میشن خائن.... تاریخ درباره مردم عصر ما چه قضاوتی میکنه؟! همون ک قضاوتی که درباره مردم زمان حضرت امیر میکرد؟! 

صحبت های ۱۳ دی آقا دقیقا این نکته رو گفته بودن ک زمان حضرت امیر معاویه کسانی رو میفرستاد مردم رو بکشن و بعد می‌گفت اینا مامورای علی بودن! ...و چقدر تاریخ در حال تکرار شدنه....

ای خدا تو شاهد باش که این انقلاب با مردم پابرهنه ای پیروز شد که ب خاطر اسلامی که با خمینی و بهشتی و مطهری و خامنه ای شناخته بودن قیام کردن.... خدایا تو شاهد باش که اونقدر از یارای خمینی و خامنه ای شهید کردن که دیگه یاری نموند و یه مشت سرمایه دار زالوصفت اومدن دولتو ب دست گرفتن و بعد ب ریش این مردم خندیدن بعد هم خامنه ای رو سپر بلای خودشون کردن و گفتن هر کاری میکنیم تصمیم نظامه! 

+ حضرت امیر تو نهج البلاغه میگن: اگر با شمشیرم بر بینی مومن بزنم با من دشمن نخواهد شد و اگر تمام دنیا را به منافق بدهم مرا دوست نخواهد داشت... غربال خوبیه... ببینیم تو سختی تا کجا حاضریم پای چیزی واستیم ک خون این همه شهید براش ریخته شد! 

++ بهشتی می‌گفت: ما هرگز حکومتی را غیر از جمهوری اسلامی در این کشور نخواهیم دید زیرا ما تا آخرین قطره خون برای دفاع از جمهوری اسلامی مبارزه میکنیم ....خدایا نذار ما فردای بعد از جمهوری اسلامی زنده باشیم! 

+++ آوینی می‌گفت : اگر شیطان بخواهد ما را از ابهامی که چون مهی غلیظ راه فردای ما را در خود پوشانده است بترساند ما خود را به پناه قرآن می سپاریم و میگذریم... رفقا! ما غیر از قرآن و نهج البلاغه پناهی نداریم....نذاریم تو این فتنه ها ایمان مون از دست بره.... 

++++ آیات قرآن برا همه نازل میشه ، بعضیا باهاش هدایت میشن و بعضیا ب کفرشون افزوده میشه... پس این فتنه ها برا همه خوبه... برای بعضیا میشه لیزدادو ایمانا مع ایمانهم ...و برای بعضیا بشه برعکسش...خدایا ما رو از گروه اول قرار بده! خدایا نذار پیش حضرت رسول شرمنده بشیم! ... 

++ هر چی میگذره بیشتر میفهمم چرا اون رزمنده حزب الله تو رویاش امام زمان رو دیده بود که تو خرابه های غزه راه میرن و ازشون پرسیده بود اینجا کجاست؟ حضرت فرموده بود اینجا غزه ست، اینا همه یاران من هستند!! حقا و انصافا ک هیچ امتی مثل این فلسطینی های با ایمان شایسته بودن در رکاب صاحب الزمان نیست... با اون همه ابتلا که حتی یک صدمش هم هنوز سر ما نیومده چطور پای دین خدا موندن؟ چطور کافر نشدن؟ چطور وقتی ازشون می پرسیدن مردم غزه حماس رو قبول دارن یا نه؟ میگفتن بیموتو حماس!! اونا برا حماس می میرن!!! مقاومت حماس یه شمه کوچکی از انقلاب خمینی بود ... اون وقت ما در مهد انقلاب خمینی اینه وضعمون ....

خدایا خودت ب ما رحم کن!

-- ببخشید انگار خیلی شبیه روضه وداع و وصیت نامه شد این پست.... حالم اصلا خوب نیست!!! 

 

 

 

به دست آور دل من را ، چه کارت با دل مردم؟ تو واجب را به جا آور رها کن مستحب ها را...

دیالوگ فیلم این بود: آدم تو سن هفتاد سالگی ، تنها واژه ای که دوست داره فریاد بزنه اینه: مامان! 

من همیشه از تنهایی میترسیدم، این واقعیتیه که نمیشه انکارش کنم... من با اون همه غرورم تو سن نوجوانی که حتی در برابر مامانم هم سر جاش بود، شبا وقتی خواب بد می‌دیدم فقط از خواب می‌پریدم و بدو بدو میرفتم تو بغل مامان خودمو جا میکردم ... اونقدر خودمو جمع میکردم که کامل تو بغلش جا بشم... اون وقت مامان از خواب بیدار میشد و دست نوازششو رو سرم میکشید ... و صبح با اون خنده قشنگش بهم میگفت: معصومه! باز دیشب خواب بد دیدی؟ 

من خیلی مغرور بودم...هیچ وقت بروز نمی‌دادم که چقدر مامان تکیه گاهمه ...چقدر بهش وابسته م ...و چقدر دنیا رو به خاطر وجودش دارم تحمل میکنم و اونی که بهم انگیزه میده برای جنگیدن خودشه... 

مامان بابا ها مثه دریای پر آبن و ما ماهی های توی آب ... همه زندگی مون ازشونه ... نفس کشیدن مون، دلیل حیاتمون ... و اونجایی که یکی شون می‌ذارت و برای همیشه می‌ره دقیقا حس اون ماهی ای رو داری که از دریا پرت شده بیرون و داره رو ماسه های ساحل جون میده... 

هنوز نمرده ...هنوز داره نفس میکشه... ولی دیگه نفسای آخرشه ... اگه اون موقع یکی از دشمناش بیاد و بخواد بلایی هم سرش بیاره هیچ حرکتی انجام نمی‌ده .... 

 

حالا فکر کن یهو یه نفری از راه برسه و بیاد روی این ماهی آب بریزه ... اونقدری که دوباره برگرده به دریا ... اون وقت حس این ماهی به اون یه نفر چیه؟ نمیشه دلیل دوباره ادامه دادن زندگیش؟ دلیل برگشتن دوباره ش به دریا؟ نمیشه دلیل دوباره جنگیدنش ؟ ... 

 

بعد یه روزی یهو این ماهی به خودش میاد و میبینه اولویت یک اون یک نفر نیست !   

میبینه رنج هاش، تنهایی هاش اونقدری به چشم نمیان، نه اینکه مهم نباشن، ولی چیزهای مهم تری وجود داره که میشه ب خاطرشون از اونا چشم پوشی کرد

 

حال اون ماهی چجوری میشه؟! حتی اگه اون چیزها، از نظر معنوی خیلی باارزش هم باشن ، ولی به حال اون ماهی هیچ فرقی نداره و تنها اثری که روش داره اینه ک از همون چیزای معنوی هم متنفر میشه ... چیزی که شاید تا حالا تجربه ش نکرده بود ! 

 

 

باد میومد و اونقدر محکم به در و دیوار میخورد ... که نتونستم بخوابم ... (من ترسیدم... من هنوز تو این سن و سال از این صداها میترسم ... من از تنهایی و تاریکی میترسم ... )

بیدار شدم و احساس کردم چیزی در من شکسته ...توی آینه به چشمام نگاه کردم ...برق همیشگی تو چشمام رفته بود ... 

من شکستم ! و اینو هیچ کدوم اونایی که دلیل شکسته شدنم بودن هیچ وقت نمی‌فهمن ... 

 

میگن زندگی بالا پایین زیاد داره دعا کنیم آخرش بی ایمان نمیریم... من امشب صدای اولین ترک های شکسته شدن ایمانم رو شنیدم ... 

 

از این به بعد بی ایمان ها رو قضاوت نکنید! شاید اونا هم یک شبی مثه من اول خودشون شکستن و بعد ایمانشون ترک برداشته...